'Wanneer de deur dan weer dichtgaat'

Gepubliceerd op 29 juli 2019 door Gevangenenzorg Nederland.

 

Achter Daniël valt dagelijks de deur dicht. In een gedicht vertelt hij hoe dat voelt. Daniël schrijft graag van zich af in  gedichten. Hij gaf ons toestemming enkele ervan te publiceren.

 

 Wanneer de deur dan weer dichtgaat,

’s middags nog voor vijf uur,

is het nog niet zo heel erg laat

Maar je weet: de tijd is duur.

 

Wanneer de deur wordt dichtgegooid

Met een fikse dreun,

Dan denk je: “Krijg ik ooit

Nog van iemand steun?’’

 

Wanneer de deur wordt dichtgedaan

Met een ferme zwaai

Wordt het je telkens aangedaan:

Die mentale oplawaai.

 

Wanneer het slot wordt dichtgedraaid

Zit je helemaal alleen

En als je gedachten zijn uitgewaaid

Dan weet je: er is er Eén.

 

Want achter die gesloten deur

Wend ik mijzelf tot God.

Dan is er even geen gezeur

Schik ik mij in mijn tijd’lijk lot

 

Ja, achter die zware, stalen deur,

Hoe onrechtvaardig het ook moge zijn,

Bid ik, zonder enige sleur

En vertel Hem mijn pijn.

 

Daniël

Terug naar het overzicht
Samen werken aan herstel. Daarom kun je altijd je vragen stellen.

NIEUWSBRIEF

Mis de ingrijpende verhalen van gevangen en hun familieleden niet.
Inschrijven voor de nieuwsbrief