Volhouden bij tegenstand en bitterheid

Gepubliceerd op 2 december 2019 door Gevangenenzorg Nederland.

 

Jan wordt de bezoekvrijwilliger van Henk, een zeer verbitterde oudere man. De eerste bezoeken zijn moeilijk en zwaar, maar Jan ziet het contact als een les van God, vertelt hij in deze nieuwe blog van een vrijwilliger.

‘Al vele Jaren ben ik betrokken bij het bezoekwerk van Gevangenenzorg Nederland. In het bezoekwerk maakte ik echter één uitzondering. Als vader van vier jonge kinderen wilde ik per se niet bij pedofielen op bezoek. God dacht daar echter anders over. Binnen een betrekkelijk korte periode bracht Hij, zonder dat ik dat van tevoren wist, drie verschillende mannen op mijn weg die kinderen hadden misbruikt. Eén van hen was Henk, een zeer verbitterde oudere man die het bezoek van een vrijwilliger wel accepteerde, maar tegelijkertijd de indruk gaf het eigenlijk niet te willen.

 

Misbruikt en mishandeld 

Henk kwam direct na de oorlog in een gereformeerd kindertehuis terecht, speciaal voor kinderen van opgepakte NSB’ers. Hier is hij jarenlang vreselijk mishandeld en misbruikt. Door zijn achtergrond en verleden had Henk het vertrouwen in de volwassen mensheid volledig verloren. De enigen die hem niet veroordeelden en hem zonder schroom tegemoet traden, waren kinderen. Alleen bij hen voelde hij zich veilig. Hij paste geregeld op de kinderen van een zeer drukbezet echtpaar. Met deze kinderen ging hij helaas te ver. Hij werd opgepakt en kwam in de gevangenis van Doetinchem terecht. Daar trof ik hem aan in een zeer verbitterde en sombere toestand. De eerste bezoeken waren zwaar en moeilijk. Hij legde alle schuld bij degenen die hem veroordeeld, mishandeld en misbruikt hadden. En aangezien hij wist dat ik een kerkelijke achtergrond had, beschouwde hij mij als één van hen. Toch bleef ik hem bezoeken. Ik was aangeslagen door de verschrikkelijke dingen die hem in zijn leven waren overkomen en er groeide mededogen en compassie voor hem. Ik bad voor een omkeer in zijn leven en om inzicht in het gevolg van zijn daden, zodat er spijt en berouw kon ontstaan.

 

Zelfmoordpoging

Op een nacht deed Henk in zijn cel een poging tot zelfmoord. Het werd tijdig ontdekt en hij werd overgeplaatst naar het penitentiair ziekenhuis in Scheveningen. Toen ik hem daar onverwacht een keer ging opzoeken, brak er iets in hem en hij huilde. Het feit dat ik hem ook in Scheveningen opzocht, terwijl hij mij steeds verbaal zo slecht had bejegend, verbrak zijn ergste verbittering. Na zijn terugplaatsing naar Doetinchem heb ik hem nog vaak bezocht. De gesprekken verliepen steeds beter en ik mocht regelmatig met hem bidden. Enkele jaren daarna is Henk overleden.

 

Les van God

Voor mij was deze periode van contact met Henk een les van God waarin ik heb geleerd niet te mogen oordelen over welk delict dan ook. Geleerd ook om de dader lief te hebben zonder zijn daden goed te keuren. Ook heb ik de positieve gevolgen gezien van het volhouden en liefde geven, ondanks tegenstand en bitterheid. Liefde die ik overigens alleen maar kon geven, omdat Jezus mij eerst heeft liefgehad.

Jan (vrijwilliger)

 

Terug naar het overzicht
Samen werken aan herstel. Daarom kun je altijd je vragen stellen.

NIEUWSBRIEF

Mis de ingrijpende verhalen van gevangenen en hun familieleden niet.
Inschrijven voor de nieuwsbrief