“Hoe hard iemand is, iemand heeft altijd een hart”

Gepubliceerd op 19 februari 2021 door Gevangenenzorg Nederland.

Ada heeft oog voor gevangenen, maar eveneens voor achterblijvers van gevangenen. Een vergeten doelgroep. “Achterblijvers zijn vaak verward, ze kroppen alles op. Je nodigt namelijk niemand uit als je partner gevangen zit, geen vrienden of familie. Delen van wat er speelt is vreselijk moeilijk voor hen.”

Ada heeft in de anderhalf jaar tijd dat ze vrijwilliger is bij Gevangenenzorg aan veel verschillende programma’s meegewerkt. “Momenteel bezoek ik een vrouw van een gevangene. Daarnaast heb ik individuele cursussen aan gevangenen gegeven, om ze te leren nadenken over schuld en verantwoordelijkheid. Rond de kerst zet ik me in voor kinderen van gevangenen. We brengen dan cadeaus bij kinderen wanneer ze jarig zijn, rondom kerst of vanwege de extra eenzaamheid door corona. Dit doen we dan namens gevangen ouders. Het is mooi om deze kinderen op deze manier blij te maken. Tijdens het vrijwilligerswerk is luisteren heel belangrijk. Daarnaast geef ik soms wat praktische tips. Als je 62 bent heb je toch wel wat levenservaring.”

Inspiratie

In 2003 raakte Ada als vrijwilliger betrokken bij het justitiepastoraat. “Een collega vroeg me of ik er belangstelling voor had, de zondag erna werd ik al ingezet. Dat was mijn eerste ervaring met gevangenen. Toen ik in mijn eigen gemeente een preek hoorde, waarin de dominee vertelde dat hij rond kerst in de gevangenis was geweest, sprak me dat aan. Zo begon ik een keer op internet te zoeken en belandde ik bij Gevangenenzorg. Nadat ik de cursus gedaan had ging ik aan de slag. Mattheüs 25 is trouwens een bron van inspiratie voor me. Wat je voor gevangenen doet, doe je ook voor Jezus. Mensen vragen weleens of ik niet bang wanneer ik een gevangene bezoek, je zit namelijk samen in een aparte kamer, zonder bewaker. Maar daar heb ik geen last van, en er is altijd een noodknop in de buurt.”

 

Ontvang de mooiste verhalen over het bijzondere werk dat we doen in en buiten de gevangenis

Ja, ik meld mij aan 

 

Kaartjes

Soms heb je als vrijwilliger geduld nodig tijdens het werk met gevangenen. “Tijdens corona had ik een gevangene wat kaartjes gestuurd.” Glimlachend: “Ik had wat Feyenoord kaartjes opgezocht, het is natuurlijk wel voor een man. Maar ik hoorde maar niks. Later begreep ik dat hij naar De Compagnie (een speciale afdeling in de gevangenis van Krimpen aan den Ijssel, waar Gevangenenzorg gevangenen klaarstoomt voor werk na detentie) was overgeplaatst. Ik kon hem een keer opbellen. Het mooie was dat hij mij voor was, hij belde eerder dan ik hem. We belden twintig minuten, mooi was dat!”

 

"Ik kon hem een keer opbellen. Het mooie was dat hij mij voor was, hij belde eerder dan ik hem. We belden twintig minuten, mooi was dat!”



Stoere vent

Vrijwilligers van Gevangenenzorg bezoeken gevangenen ook op een informele manier op de afdeling. Voor corona deed Ada hier ook aan mee: “Er kan dan gezellig gepraat worden, gelachen, maar kan er ook serieus gepraat worden. Bij een stoere vent zag ik een keer tranen in zijn ogen. Hij wilde zijn kinderen zien. Hoe hard iemand is, iemand heeft altijd een hart.”

“Een andere keer vroeg een gevangene, of ik wel doorhad wat voor mensen hier eigenlijk zaten. Sommigen zijn moordenaars, werd me verteld! Ik zei, ‘oh, echt joh? Ik ben een vrijwilliger.’ Er ontstond een leuk praatje.”

 

sos cursus

Een foto van een SOS Cursus, waar we gevangenen leren inzien wat de gevolgen zijn van hun daden.

 

Geen dropjes

Tijdens SOS Cursussen leert Ada gevangenen na te denken over thema’s als schuld, verantwoordelijkheid en vergeving. “Ik gaf tijdens een cursus een gevangene een compliment. Hij deed alsof hij mij niet hoorde. Ik gaf hem opnieuw het compliment. Toen begonnen zijn ogen te glinsteren. Misschien kreeg hij wel voor het eerst in zijn leven een compliment… Dat zijn mooie momenten.”

 

"Toen begonnen zijn ogen te glinsteren. Misschien kreeg hij wel voor het eerst in zijn leven een compliment… Dat zijn mooie momenten."

 

“Ook was het bijzonder toen een gevangene tijdens een SOS Cursus ontdekte dat hij vroeger echt verkeerd bezig geweest was. Iemand zei tegen hem dat het ‘geen dropjes’ waren die in de doosjes zaten die hij verhandelde. Die drugs hebben mensenlevens verwoest, werd hem verteld. Dat kwam binnen bij die gevangene. De voormalig drugshandelaar bedankte hem voor het inzicht. Dat was een mooi stukje bewustwording.”

Vergeten doelgroep

Ada heeft ook hart voor de mensen die achterblijven wanneer iemand in de gevangenis belandt. “Achterblijvers vormen een vergeten doelgroep, terwijl zij het vaak ontzettend moeilijk hebben. Ze zijn verward en kroppen alles op. Delen van wat er in hen omgaat is heel moeilijk. Vaak vereenzaam je als achterblijver. Je nodigt niemand uit als je partner gevangen zit.”

“De afgelopen periode heb ik contact gehad met een vrouw van wie haar partner in de gevangenis zat. Toen ik daar voor de eerste keer kwam hoefde ik alleen maar te vragen hoe met met haar was. De vrouw was toen anderhalf uur aan het woord. Twee weken daarna spraken we weer af. We hebben nu nog steeds contact.”

Tot slot zegt Ada: “Als je nu zelf achterblijvers van een gevangene kent in je eigen omgeving, stuur gewoon eens een kaartje. Zet er dan gerust iets op als ‘ik weet niet wat ik moet zeggen, maar ik denk aan jullie.’ Dat zal hen goed doen.”



Ontvang de mooiste verhalen over het bijzondere werk dat we doen in en buiten de gevangenis

Ja, ik meld mij aan

 

 

Terug naar het overzicht
Samen werken aan herstel. Daarom kun je altijd je vragen stellen.