Een luisterend oor

Gepubliceerd op 11 januari 2021 door Gevangenenzorg Nederland.

Zo'n eerste bezoek is altijd spannend, zowel voor de vrijwilliger als voor degene die bezoek krijgt.  Wie krijg je voor je? Wat ga je zeggen? Onze vrijwilliger Ada vertelt over haar eerste bezoek aan Paula.  De partner van Paula zit vast en ze heeft enorm behoefte aan een luisterend oor.

 

"Zomer 2019. Daar zit ik dan op m’n fiets. De route in m’n hoofd, het adres en telefoonnummer in mijn zak; de hulpvraag van de partner van een gedetineerde in de portal... Het is een uurtje fietsen, dus ik heb alle tijd om na te denken over de hulpvraag en het telefoontje voor de afspraak dat hieraan vooraf ging. De partner van Paula zit vast. Zij heeft gegoogeld en toen gebeld met Gevangenenzorg Nederland om hulp. Ik weet haar leeftijd, en dat is het zo ongeveer.

 

Even uitrusten en voorbereiden

Onder het fietsen denk ik na. Wat ga je zeggen, wat is de insteek als je binnenkomt? Gelukkig heb ik al wat ervaring met gevangenisbezoek en ook met mensen in moeilijke situaties. Dat is fijn en het helpt om met gezonde spanning het bezoek tegemoet te zien.  Als ik de straat heb gevonden, zie ik een bankje aan het water, net uit het zicht van het adres waar ik moet zijn. Even uitrusten van de fietstocht, even voorbereiden op de ontmoeting met Paula. Wat kun je dan beter doen dan je handen vouwen en vragen of Hij, onze God, meegaat en de stille Toehoorder wil zijn bij dit eerste bezoek? Inmiddels kom ik ruim een jaar bij Paula en bij elk bezoek beland ik van tevoren even op het bankje dat inmiddels een gebedsbankje is geworden (!).


'Meer dan een uur is ze aan het woord'

Na een klim van vele trappen, zie ik Paula in de deuropening staan. Ze wacht me op.  Ik stel me voor, dat gaat dan nog  ‘gewoon’ met een handdruk en m’n voornaam zeggen. Als ik zit, vertel ik eerst dat alles wat er gezegd en besproken wordt bij mij veilig is en dat ik uiteraard beknopt verslag doe aan de maatschappelijk werker van kantoor. Dat is oké.  Na deze twee zinnen vraag ik: 'Hoe is het met je?' en daar steekt Paula van wal. Alles wat ze al even bij zich had gehouden/opgekropt/niet had kunnen uiten, komt naar buiten. Meer dan een uur is ze aan het woord!! En ik: ik luister.

 

De gesprekken verdiepen zich

In het begin kom ik om de week, dat wil Paula graag en vind ze fijn. De gesprekken verdiepen zich, omdat ik inmiddels veel mag weten van Paula: over haar achtergrond, over haar leven, over haar partner, over haar (kleine) netwerk.  Zo kan ik nu naast het luisteren ook tips/adviezen geven: over hoe om te gaan met je familie en omgeving, over hulp vragen bij financiën, over gezondheid en lichamelijke klachten.
Halverwege het jaar uit Paula haar waardering zo: ‘om de tijd te doden’ toen haar partner vast zat, deed ze aan diamond painting. Een prachtig schilderij ligt voor mij klaar!!! Uren werk… om te laten merken hoe belangrijk een luisterend oor is. "

Terug naar het overzicht
Samen werken aan herstel. Daarom kun je altijd je vragen stellen.