Die komt binnen!

Gepubliceerd op 4 februari 2019 door Gevangenenzorg Nederland.

 

‘Mag ik u een hug geven?’

 

 ‘Als slachtoffer van een roofoverval mag ik regelmatig mijn verhaal doen tijdens de SOS Cursus voor gevangenen. Het effect van mijn verhaal is veel groter dan ik ooit heb gedacht. Er is altijd wel een cursist die zegt: vanaf nu ga ik het anders doen. Ze denken namelijk helemaal niet na over de bij-effecten van hun daden. Meestal zijn ze ook boos op 'mijn' overvallers. Ik zeg dan altijd dat ik ze vergeven heb en het lijntje doorgeknipt heb, en daardoor mijn leven niet meer laat beïnvloeden door wat mij aangedaan is. Iemand Anders zal over hen oordelen. 

Tijdens de bewuste sessie in Rotterdam, zat een lange, stoere Antilliaan met rastahaar intens naar mijn verhaal te luisteren. Hij was daarna van slag en zei: “Ik heb precies zoiets gedaan, er waren ook kinderen bij betrokken (wat hijzelf heel erg vond) maar ik wist niet dat het zo'n impact zou hebben. Ik zal dit dus echt NOOIT meer doen."

Hij liep om de tafel heen en zei: “Mevrouw, mag ik u een hug geven?” Ik keek naar de cursusleider, want fysiek contact is verboden. Ze knikte geamuseerd. Hij gaf mij een hug, en daardoor omarmde ik mijn dader, en hij zijn slachtoffer. Het moment van heling was fenomenaal. Iedereen in de kamer was diep ontroerd en sommigen pinkten een traantje weg.’

 

Nicolette

Terug naar het overzicht
Samen werken aan herstel. Daarom kun je altijd je vragen stellen.

NIEUWSBRIEF

Mis de ingrijpende verhalen van gevangen en hun familieleden niet.
Inschrijven voor de nieuwsbrief