‘Die cursus heeft echt wat met de gevangene gedaan’

Gepubliceerd op 2 oktober 2018 door Gevangenenzorg Nederland.

 

‘Als je iets beseft van de genade dat je er zelf niet zit, ga je anders tegen de gevangene aankijken. Dat wil niet zeggen dat je het delict goedkeurt. Een delict blijft wel een delict, dat gaan we niet bagatelliseren, maar de persoon erachter mag je niet afschrijven.’ Dat is de diepe overtuiging van Heleen. Ze geeft als vrijwilliger van Gevangenenzorg Nederland herstelrechtcursussen aan gedetineerden in de gevangenis van Middelburg. Daar maakt ze bijzondere dingen mee.

 

‘Het houd je laag bij de grond', zegt Heleen over het bijzondere vrijwilligerswerk dat ze nu al jaren doet. Eerst in Ecuador, waar ze enkele jaren woonde, en de afgelopen tien jaar als vrijwilliger van Gevangenenzorg Nederland in de Penitentiaire Inrichting (gevangenis) van Middelburg. ‘We leven allemaal in een gebroken wereld. Het is zo gemakkelijk om te wijzen, maar in al die jaren dat ik dit vrijwilligerswerk doe, ben ik erachter gekomen dat er bij veel gevangenen een heel verhaal achter hun leven zit.’  Ze gelooft in de mogelijkheid van herstel. En dat ziet ze ook gebeuren bij gevangenen.

De afgelopen tien jaar heeft Heleen als vrijwilliger van Gevangenenzorg verschillende taken gehad. Zo bezocht ze mannen in de gevangenis, vrouwen van wie de partner vastzat en bracht ze namens gedetineerde vaders cadeautjes bij hun kinderen. De laatste jaren geeft ze samen met  andere vrijwilligers de SOS Cursus binnen de gevangenis van Middelburg.

 

Schuld, spijt, slachtoffers

SOS staat voor: Spreken over schuld, spijt, schaamte, slachtoffers. Als iemand een delict pleegt, veroorzaakt dit vaak veel schade, zowel in het leven van de slachtoffers als dat van de dader. In de cursus worden daders hiervan bewust gemaakt en wordt ook gezocht naar mogelijkheden van herstel. Gevangenen geven zich vrijwillig op voor deze cursus.

Soms komt het dichtbij, vertelt Heleen. ‘In een van de gespreksgroepen deed een man zijn verhaal. Hij was acht jaar toen zijn ouders scheidden en hij samen met zijn moeder naar een achterbuurt van een grote stad verhuisde. Zij werkte de hele dag en de jongen leefde vooral op straat. Dat raakte mij.  Ik was ook acht jaar toen mijn ouders scheidden. Mijn moeder ging terug naar Zeeland en ik kwam in een beschermde omgeving. Het is de genade van God dat mijn leven zo is gelopen.’

 

Symbolische hersteldaad

Aan het eind van de SOS Cursus mogen de gevangenen een gast uitnodigen en verrichten ze een symbolische hersteldaad. ‘Een van de deelnemers, iemand die elke keer opnieuw gemotiveerd moest worden, had een zoon van twaalf jaar. Hij wilde alleen bij die laatste cursusdag zijn, als hij zijn zoon ervoor mocht uitnodigen. Maar kinderen zijn hierbij niet toegestaan. We hebben uiteindelijk besloten toch voor hem een uitzondering te maken.  De man die normaal de grootste mond had, werd heel emotioneel toen hij zijn spijt betuigde richting zijn zoon. Het was zijn grootste daad van herstel, zo mooi. De cursus heeft echt wat met hem gedaan.’

 

 

Terug naar het overzicht
Samen werken aan herstel. Daarom kun je altijd je vragen stellen.

NIEUWSBRIEF

Mis de ingrijpende verhalen van gevangenen en hun familieleden niet.
Inschrijven voor de nieuwsbrief