Column: Zingen in de bajes

Gepubliceerd op 2 september 2019 door Gevangenenzorg Nederland.

 

‘Het is beter toeven bij boeven, dan zingen met ouderlingen.’ Jaren geleden hoorde ik via via deze ludieke  bekentenis. Hij roept als vanzelf een glimlach op. Hij wordt toegeschreven aan ds. Klein Onstenk (1930-1998). Hij was een markante gevangenispredikant en moet van zijn roeping gehouden hebben. Wat snuffelend op internet kwam ik een opname met lezingen van ds. Klein Onstenk tegen. En ja hoor, helemaal aan het eind kwam de bekentenis. Maar, hij was toch net ietsje anders. Hij noemt het zelf een kort, vierregelig versje. Nieuwsgierig ? Luistert u dan maar via https://www.youtube.com/watch?v=FDzkhhF_WUw op 2’02’04.

 

Ds. Klein Onstenk was christelijk gereformeerd predikant. Van het zware soort zullen we maar zeggen, net als zijn boeven. Dat waren ook zware jongens. Die droegen hem trouwens op handen. Het verhaal gaat dat er een keer een gevangene voor hem wilde knielen. Nou, daar moest hij niet veel van hebben. Maar hij liet zich wel naar preekbeurten rijden als hij dat zelf niet kon. ‘Dat deden ze dan in van die oude auto’s en soms hadden ze zelfs geen rijbewijs, maar’, ging Klein Onstenk ondeugend verder, ‘ik voelde me altijd zeer veilig bij hen’. Hij hield van ‘zijn jongens’, maar niet van hun daden. Zelf zegt hij over het gevangeniswerk: ‘Je moet het doen met profetische aanpak, met priesterlijke bewogenheid en koninklijke vastberadenheid’. Een mooie, krachtige en Bijbelse drieslag van een kostbaar gevangenispastoraat.

 

 SOS Cursus brengt muziek!

In onze nieuwsbrief van september leest u hoe mijn vrijwillige collega Irma in trouw en diaconale bewogenheid met Dante in de gevangenis spreekt over het delict en de slachtoffers. Wat mooi om te lezen dat het Dante helpt om verder te kijken dan het vonnis van de rechter. Koste wat het kost wil hij geen slachtoffers meer maken. De SOS Cursus brengt dus muziek! ‘Dat is goed toeven bij boeven’, zou ds. Klein Onstenk denk ik zeggen.

 

'Welzalig hij wiens zonden zijn vergeven' 

Hij zou denk ik ook niet verbaasd hebben gestaan als ik hem de mail van vrijwillige collega Piet zou hebben voorgelezen: ‘Ik kom al weer geruime tijd in de PI Vught om een oudere Turkse gedetineerde te bezoeken. Zo ook deze morgen. Ik zat in de spreekkamer op zijn komst te wachten, want dat duurt daar altijd wel een tijdje. Al mijmerend hoorde ik buiten in de holle ruimte van de gevangenis iemand een psalm aanheffen. Een prachtige bariton, die met overgave het eerste vers van psalm 32 in de oude berijming zong: “Welzalig hij wiens zonden zijn vergeven; Die van de straf voor eeuwig is ontheven; Wiens wanbedrijf waardoor hij was bevlekt, voor het heilig oog des Heeren is bedekt. Welzalig is de mens, wien ‘t mag gebeuren, dat God naar recht hem niet wil schuldig keuren. En die in het vroom en ongeveinsd gemoed. Geen snood bedrog, maar blank oprechtheid voedt”. Je kunt begrijpen dat mij dit emotioneel veel deed. Ik weet niet wie deze zanger is, maar dat is ook niet belangrijk. Wel wat hij zong en dan op die plaats. Als je zo iets mag horen, dan weet je ook weer waarom je daar mag zijn.’

Het evangelie is zangzaad voor pechvogels zoals een andere gevangenispredikant het ooit zei. En zo mag het gezaaid worden, pastoraal en diaconaal.

 

Met gevangen groet

 

Hans Barendrecht

directeur bestuurder

Terug naar het overzicht
Samen werken aan herstel. Daarom kun je altijd je vragen stellen.

NIEUWSBRIEF

Mis de ingrijpende verhalen van gevangen en hun familieleden niet.
Inschrijven voor de nieuwsbrief