Column: Virus, vaccin en verlossing

Gepubliceerd op 30 november 2020 door Gevangenenzorg Nederland.

 

Er gloort hoop. Eind van dit jaar is er mogelijk al een vaccin tegen het coronavirus. Er is hard aan gewerkt en veel om gebeden. Het zou een zegen zijn. Het normale leven kan z’n loop dan weer hervinden. Het meest kostbaar zal ongetwijfeld zijn dat we weer met elkaar kunnen zijn, thuis, in de kerk, op het werk en waar dan ook. Ik hoop het van harte. U mag van mij best weten dat de coronatijd mij zwaar gevallen is, zeker toen het onze familie binnendrong. Mijn vrouw en nog thuiswonende zoon werden in dezelfde week positief getest. Het leverde mij drie weken huisarrest op. Het voelde als ‘onschuldig veroordeeld’, want ik was tot twee maal toe negatief getest en voelde me kiplekker.

 

Het 'water naar de zee dragen' virus
Nu valt er meer te schrijven hierover, maar al lezend in het boek Er stroomt een rivier doorheen van Norman Maclean, las ik een ‘virale’ passage die bleef haken. De hulpverlening heeft last van een virus dat al veel langer bestaat en ogenschijnlijk niet uit te roeien is. Het ‘water naar de zee dragen’ virus. Het boek beschrijft het virus als volgt: ‘Zeg, waarom is het toch zo dat mensen die hulp willen, beter af zijn zonder – of in elk geval niet slechter. Dat is het eigenlijk precies: niet slechter. Ze nemen alle hulp aan die ze kunnen krijgen, en daarna zijn ze nog precies hetzelfde als ze altijd zijn geweest’. Wat is er loos? Waarom verandert er niets? Schiet de hulpverlener tekort? Of de hulpvrager? Of allebei een beetje? Tussen twee haakjes, ik ben ontzettend benieuwd wat ‘we’ straks geleerd hebben van de coronaperiode. Gaan we het beter doen?
Wat betreft het water naar de zee dragen virus, ik beken maar direct dat ik niet het vaccin heb. Kijk in eigen huis en leven en je weet dat veranderen van ingesleten gewoonten en gedachten niet vanzelf gaat. Er is kennelijk iets nodig van buiten dat sterker is dan de menselijke taaiheid.

 

'Verlossing'
Beatrice de Graaf noemt dat ‘verlossing’ in haar boek ‘Heilige strijd’. Ons werkterrein is dat van geweld, kwaad en veiligheid. De Graaf betoogt dat een christen daarin een taak heeft, of beter gezegd: een strijd. ‘Christelijke burgers, kerken, verenigingen, partijen en politici van christelijke huize moeten een strijd leveren. Ze zullen daarbij leed ondervinden en bang zijn (…) En wie denkt dat er niet geleden hoeft te worden door onszelf (en niet alleen door de vermeende dader), heeft het mis. Aardse veiligheid is immers altijd onvolkomen en kan ook niet het hoogste goed zijn. Maar wie zich in die strijd onder de banier van de opgestane Christus voegt, weet dat onze vijanden reeds als krijgsgevangenen, zijn meegevoerd’.

 

Kerst

Het wordt Kerst. We gedenken de geboorte van Jezus Christus, die zich voor deze wereld gegeven heeft als Verlosser. Het is een mysterie, maar sterker dan een vaccin. Want verlossing is geen bescherming, maar vernieuwing. Hij die dit gelooft kan niet anders dan klaar staan voor z’n medemens. Schuld, criminaliteit en detentie hebben dan niet meer het laatste woord, want de barmhartigheid wint het van het oordeel. Dat wens ik u graag toe voor het komende jaar.

Hans Barendrecht
directeur bestuurder


Terug naar het overzicht
Samen werken aan herstel. Daarom kun je altijd je vragen stellen.