“Als je over zaken hoort in de media, is het heel anders dan wanneer je tegenover een gevangene zelf zit. Dan zit daar een mens.”

Gepubliceerd op 27 oktober 2020 door Gevangenenzorg Nederland.

Johan Groen heeft jarenlang als PIW’er (inrichtingswerker op een gevangenisafdeling) gewerkt met psychiatrische patiënten. Nu komt hij opnieuw in gevangenissen, maar dan als vrijwilliger vanuit Gevangenenzorg. “Mijn positie als vrijwilliger is anders. Het gebeurt niet meer dat ik over de grond aan het rollen ben met psychiatrische gevangenen. Maar, er zijn ook overeenkomsten. In beide rollen is het luisteren en niet-oordelen heel belangrijk.”

Leven op de rails

Johan is nu twee jaar vrijwilliger en heeft meerdere gevangenen bezocht. Momenteel bezoekt hij een gevangene die al vrijgekomen is. “Met hem heb ik echt een goede band opgebouwd. Hij heeft een jaar vastgezeten en had echt spijt van zijn misstap. Hij heeft zijn leven nu weer goed op de rails, met een baan en een woning. Hij merkt wel dat hij een smet heeft, dat maakte het vinden van werk lastiger. Toch is hij nu vrachtwagenchauffeur. Binnen een week had hij zijn diploma behaald.”

Dankbare gevangene

Op de vraag of hij het bezoekwerk wel eens als moeilijk ervaart, antwoordt Johan dat hij het werk altijd als heel mooi ervaart. De gevangene, die hij nog steeds bezoekt, had hem een brief geschreven. Johan kreeg tranen in zijn ogen toen hij deze las. De gevangene was Gevangenenzorg en Johan ontzettend dankbaar. De bezoeken waren momenten waar hij naar uit keek. Er werd dan zonder oordelen naar hem geluisterd. Johan zei tijdens zijn eerste bezoek: “Brand maar los.” De gevangene vertelde daarna zijn verhaal. Er ontstond een mooie vertrouwensband.

Niet oordelen

Gevangenen zijn niet geliefd bij een groot deel van de samenleving. Als voormalig PIW’er is Johan het gewend om met gevangenen te werken. “Als je over zaken hoort in de media, is het heel anders dan wanneer je tegenover een gevangene zit. Dan zit daar een mens. Je bent zelf niet heel veel anders dan die mensen achter de celdeuren. Tegen iemand die wat driftig is zei ik het volgende: stel je wordt afgesneden op de weg en je hebt haast, en je reageert te fel. Dan zit jij ook zo in de bajes. Die grens is flinterdun.”

Johan is altijd geïnteresseerd in de mens achter de schuldige. Wat is de psychologische kant van het verhaal? “Daarnaast”, merkt Johan op, “is het heel belangrijk het slachtoffer eveneens niet uit het oog te verliezen.”

Buiten de boot

In zijn dagelijks leven begeleid Johan samen met zijn vrouw vier ernstig gehandicapte kinderen, in de vorm van een gezinshuis. Ook is hij werkzaam als kinderpsycholoog. Uit zowel het bezoekwerk als zijn dagelijks werk blijkt dat Johan hart heeft voor de mens die buiten de boot vallen. Johan heeft ondanks zijn andere bezigheden voldoende tijd voor de bezoektrajecten in de gevangenis: “Het is ontzettend dankbaar werk, je haalt er ontzettend veel voldoening uit.”

Terug naar het overzicht
Samen werken aan herstel. Daarom kun je altijd je vragen stellen.